Wanneer we er in slagen om ons ego en gedachtewereld minder serieus te nemen, onze huidige situatie te accepteren en niet in elke situatie een onderzoek opstarten om onze gedachten/gevoelens te onderzoeken of er een probleem van te maken kunnen we progressie boeken in ons streven naar meer tijd in het NU te leven. In het NU bestaan je problemen niet omdat je het volledig accepteert en dus loslaat. Misschien ervaar je het probleem wel maar in plaats van speler ben je toeschouwer geworden en neem je enkel en alleen je gedachten waar zonder er een oordeel aan te verbinden. We nemen waar en kunnen zelf bepalen wat we er mee doen en daarmee nemen we de wortel van het probleem weg. Het probleem doet je niets meer en is dus eigenlijk geen echt probleem meer.

Acceptatie is niet alleen de sleutel naar het NU, maar ook de weg naar de oplossing van vele persoonlijke problemen. Als je het probleem in het NU waarneemt en accepteert dan wordt ons perspectief groter, verandert het en wordt het makkelijk om te relativeren. Misschien gaan we het probleem minder serieus nemen en zien we het probleem, als het opduikt, meer als Jan de Bouvrie bij het TV programma Glamourland; 'Daar is ie weer'. Het probleem is steeds minder een probleem. Als we kunnen relativeren gaan we het ook beter analyseren, omdat we helder en niet veroordelend naar het probleem gaan kijken. We worden getuige en dan pas krijgt inzicht een werkelijke kans. Je zult dan gaan inzien dat lijden, pijn of problemen eigenlijk gewoon een middel of signaal zijn om ons naar de onderliggende waarheid te leiden. In dit proces gebruiken we zelf het verstand in plaats van dat het ons gebruikt. Dat is ware macht! We benutten de ruimte tussen stimuli en respons die volgens Covey de sleutel naar geluk en groei is.

'Tussen stimuli en respons ligt een ruimte; Het geheim van groei en geluk ligt in de wijze waarop je deze gebruikt'

Ten tweede, betekent dit alles dat wanneer we beter in staat zijn om ons op ons gemak te voelen met onze eigen gedachten, emoties en problemen we minder verstrikt raken in die van anderen.

Ten derde, we klikken niet alleen beter met de omgeving, maar ook we zijn in staat om langer en makkelijker in het NU te blijven. Het kunnen loslaten van vooroordelen, voorkeuren, herinneringen, verhalen, conditioneringen en routines zorgt ervoor dat het ego minder de kans krijgt om de innerlijke balans te verstoren en we dus vaker en langer in het NU kunnen vertoeven. We zoeken in feite naar de oorzaak-gevolg relatie van problemen en situaties om er van te leren en zonder de schuldige te veroordelen. Wij allen zijn de optelsom van ons verleden en in het heden kunnen we daar eenmaal niets aan veranderen. Het is zoals het is en we kunnen onze energie beter aan zinnigere zaken besteden dan er tegen te vechten. Het proces is een bijzondere effectieve insteek om niet alleen de diepere dimensies van ons zelf en ons bestaan te onderzoeken, maar ook om met de problemen van alle dag om te gaan. Oude en nieuwe problemen zullen je minder raken, je wordt een evenwichtiger persoon die het beste uit zichzelf naar boven kan halen.

Klinkt dit niet allemaal fantastisch? Zonder acceptatie van de huidige situatie zul je nooit voor langere tijd toegang tot het NU en je ware potentieel hebben. Waar kan je nu leren om elke situatie te accepteren? Juist ja, zoals we op onze meditatie instructiepagina's kunnen lezen, zien we dat we bij het mediteren onszelf leren elke gedachte, stemming, en sensatie die we tijdens de meditatie ervaren te accepteren. Mediteren is accepteren en dus prima gereedschap voor een iedere die zijn leven wil verijken door meer in het NU te willen leven.

Lees het vervolg over Leven in het NU in artikel 8 Maakt meditatie of leven in het NU psychiatrie overbodig?